Rechtzitting Oprichter The Grass Company

UPDATE : website Justice for Johan met al het relevante en recente nieuws over deze zaak. UPDATE met video – 27 juli 2015:
Vervolging Johan van Laarhoven in Thailand wel degelijk op verzoek van Nederlandse justitie

Lees het laatste nieuws op Omroep Brabant

Eerdere berichten van 6-7 juli 2015: Deze week moest Johan van Laarhoven, oprichter van The Grass Company, voor de rechter verschijnen in Thailand. In Brabant heeft Johan van Laarhoven met zijn vooruitstrevende visie op coffeeshops veel betekend voor de cannabisliefhebber. The Grass Company maakte van cannabiswinkels een happening en leerschool tegelijk. Door entertainment, goede wiet en lekker eten te combineren wisten zij de mensen naar de veilige omgeving van een coffeeshop te krijgen. Daardoor werden zij belangrijke werktuigen in het bestrijden van overlast en geven van juiste voorlichting voor de gemeente Tilburg en Den Bosch. Johan van Laarhoven lijkt dus op het eerste gezicht een voorbeeld burger of voorbeeld ondernemer te zijn, althans volgens ons gedoogprincipe. Nu zit Johan daar in Thailand, op last van ons eigen Nederland, onder mensonterende omstandigheden in een cel. Een zoveelste succesvolle en welwillende ondernemer die letterlijk voor jaren gegijzeld lijkt te worden door een hypocriet en achterhaald Nederlands cannabisbeleid. Deze ondernemer en het mens Johan verdienen beter! #FREEJOHAN Bestuur Stichting WeSmoke Een verslag van Omroep Brabant correspondenten @EmileVaessen en @JorisGerritsen Maandag, 6 juli 2015

‘Eindelijk zie ik mijn vrouw weer’, Tilburger Johan van Laarhoven kijkt uit naar rechtszaak Thailand

 

BANGKOK – “Ik kijk uit naar de rechtszaak van dinsdag. Dan mag ik tenminste mijn vrouw zien. We zien elkaar nooit meer, maar als er een zittingsdag is worden we aan elkaar vastgeketend en mogen we samen de rechtszaal in schuifelen. We zitten dan de hele dag naast elkaar”, dat zegt Tilburger Johan van Laarhoven, voormalig eigenaar van coffeeshopketen The Grass Company. “Het klinkt gek, maar ik kijk daar echt weer naar uit. Zo kunnen we toch wat kleine nieuwtjes uitwisselen.” Als je niet beter zou weten dan lijkt het of Tilburger Johan van Laarhoven gewoon zit te eten in een middelmatig restaurant in Thailand. Maar we bevinden ons in de kantine van het politieziekenhuis midden in Bangkok. Hij draagt een blauwe korte broek en een blauw shirt met korte mouwen. “Blauw is de kleur als je naar het ziekenhuis mag. Als je bezoek krijgt in de gevangenis moet je geel aan en zo is er voor elke gelegenheid een andere kleur.” Bami-soep Aan een tafeltje achter hem zitten twee bewakers en ook aan de andere zijde wordt hij nauwlettend in de gaten gehouden. De bewakers staan oogluikend toe dat hij samen met zijn oudste zoon een kopje bami-soep eet. Tot onze verwondering staan ze ook toe dat wij aanschuiven aan tafel, maar als ze in de gaten krijgen dat wij opnames willen maken van het gesprek grijpen ze in. Dat is niet de bedoeling! We mogen blijven zitten, maar de camera blijft in de tas. “Jullie mogen waarschijnlijk wel snel interviewen in de gevangenis, maar dat moet dan in het Engels en ik moet vertellen hoe geweldig het daar is. Dus luister goed, nu kan ik tenminste eerlijk vertellen wat een klotezooi het is in die gevangenis”, zo begint Johan van Laarhoven. Erbarmelijke omstandigheden Een jaar zit hij nu vast in een van de meest beruchte gevangenissen van de wereld. “Erbarmelijke omstandigheden, want deze week zag ik nog dat er in mijn cel van vijftig vierkante meter iemand werd doodgeslagen. Dat ik hier vastzit is schandalig.” De Nederlandse justitie verdenkt hem ervan dat hij voor miljoenen euro’s geld heeft witgewassen. Tot 2011 was Van Laarhoven de eigenaar van de grootste coffeeshopketen van Brabant, The Grass Company. In hetzelfde jaar dat hij de keten verkocht, startte justitie een grootschalig onderzoek. In 2013, 2014 en 2015 leidde dit tot invallen bij de coffeeshops en het kantoorpand aan de Valkenjachtstraat in Tilburg. Naast Johan van Laarhoven is ook zijn broer Frans en de huidige eigenaar van The Grass Company, Marco de Jong, verdachte in deze zaak van justitie. ‘Voor de leeuwen gegooid’ Van Laarhoven woont sinds 2008 in Thailand. Hij heeft een Thaise vrouw en wilde het naar eigen zeggen rustiger aan gaan doen. Daar komt niks van terecht. De Nederlandse justitie liet in 2014 aan de Thaise autoriteiten weten dat Van Laarhoven verdachte was in een witwaszaak en dat hij zijn geld verdiend had met de handel in softdrugs. De manier waarop dat in zijn werk ging, is onduidelijk en dat is momenteel dan ook twistpunt van een juridische strijd in Nederland en Thailand. Volgens Gerard Spong, de advocaat van Van Laarhoven, verzuimde de Nederlandse justitie uit te leggen dat de handel in wiet in Nederland gedoogd wordt en dat Van Laarhoven dan ook niet verdacht wordt van drugshandel. Maar de Thaise autoriteiten kregen dit blijkbaar niet mee en zien Van Laarhoven als een grote drugsbaron. “Een schande”, volgens Spong. “Een Nederlandse staatsburger is uitgeleverd aan een junta en voor de leeuwen gegooid!” ‘Zelf risico gelopen’ Justitie in Nederland houdt het erop dat Van Laarhoven zelf het risico heeft gelopen door naar Thailand te emigreren en dat Nederland nu eenmaal niet kan bepalen hoe de Thaise justitie haar werk doet. Bronnen bij justitie hebben wel off the record aan Omroep Brabant laten weten dat justitie met de zaak in zijn maag zit en dat er ergens iets gruwelijk is misgegaan in de informatieoverdracht naar Thailand. Terug naar Van Laarhoven. Dinsdag moet hij weer naar de rechtbank. Er worden getuigen gehoord. In het gesprek is hij strijdbaar en boos. Maar als zijn gezin ter sprake komt valt hij stil en vecht hij tegen de tranen. “Mijn vrouw zit ook vast en ze is sterker dan ik dacht. Maar zij heeft toch helemaal niks gedaan? En mijn jonge kinderen durf ik niet eens te zeggen dat ik hier zit. Wat moet ik ze zeggen?” “Mijn oudste zoon heeft zijn leven in Nederland opgegeven om hier voor mij te zorgen. Als hij dat niet doet, overleef ik het niet. Hij brengt me elke dag eten. Koud weliswaar, maar goed eten. Als ik daadwerkelijk schuldig zou zijn, en daar is geen enkel bewijs voor, dan zou ik Nederland een jaar gevangenis krijgen. En ik zit nu al een jaar vast hier. Dat is zo onrechtvaardig!” Na een half uur zit het gesprek er op. De bewaker wenkt. Van Laarhoven staat met tegenzin op, geeft zijn zoon een knuffel. Buiten op een trapje wacht hij op zijn gevangenisbusje. “Het lijkt wel een hondenhok”, zo roept hij ons nog toe. Ondanks alles is hij nog redelijk opgewekt. Dinsdag ziet hij zijn vrouw weer. Dinsdag, 7 juli 2015

BANGKOK – In de Thaise hoofdstad Bangkok verschijnt Tilburger Johan van Laarhoven dinsdag voor de rechter. Hij zit vast voor witwassen van geld dat hij met drugshandel verdiend zou hebben. Zelf zegt Van Laarhoven dat hij onschuldig is. Van Laarhoven zegt dat hij door de Nederlandse justitie is aangegeven in Thailand. Hij wordt in Nederland en in Thailand verdacht van het witwassen van geld. Het gaat om een bedrag van 20 miljoen euro. Inhoudelijke behandeling Johan van Laarhoven is de oprichter van The Grass Company met twee coffeeshops in Tilburg en twee in Den Bosch. Hij zou in zijn tijd als eigenaar het geld hebben witgewassen. Van Laarhoven woont al lang in Thailand en heeft ook al zijn aandelen in het bedrijf van de hand gedaan. Nederland had Thailand om hulp gevraagd in het strafonderzoek. Daarbij vroeg Nederland of Thailand de strafvervolging volledig aan Nederland wilde overdragen en is niet gevraagd om hem te arresteren. Dat weigerde Thailand en de autoriteiten daar besloten de Tilburger aan te houden en op te sluiten en hem zelf te vervolgen voor witwassen. LEES OOK: ‘Eindelijk zie ik mijn vrouw weer’, Johan van Laarhoven kijkt uit naar rechtszaak De zaak komt dinsdag voor de rechter. Er worden onder meer getuigen verhoord. Twee Nederlandse agenten die overleg hebben gehad met de Thaise autoriteiten bijvoorbeeld. Maar ook de tussenpersoon tussen de Nederlandse en de Thaise justitie wordt verhoord. ‘Wil vrouw weer zien’ Omroep Brabant heeft maandag met Van Laarhoven gesproken in het politieziekenhuis. Hij kijkt uit naar de rechtszaak: “Dan mag ik tenminste mijn vrouw zien. We zien elkaar nooit meer, maar als er een zittingsdag is worden we aan elkaar vastgeketend en mogen we samen de rechtszaal in schuifelen. We zitten dan de hele dag naast elkaar.”

BANGKOK – “Wat zit er in deze langwerpige tassen, is de eerste vraag die ons voor de Thaise rechtbank in Bangkok gesteld wordt” Een beetje overdonderd door de hoeveelheid beveiligers om ons heen geven we in het Engels aan dat we twee statieven voor een cameraman hebben meegenomen, maar dat hij nog niet bij ons is. Hij komt later, maar zal niet in de rechtbank filmen zo leggen we uit. In gebrekkig Engels proberen vier bewakers ons uit te leggen dat ze in onze tassen willen kijken. Pistolen zijn namelijk absoluut niet toegestaan in deze rechtbank. Ze wijzen naar een bord, waar de do’s en don’ts in pictogrammen zijn afgebeeld. Video’s en foto’s maken is niet toegestaan zo maken we op uit het eerste plaatje. En ook het tweede plaatje laat aan duidelijk niet te wensen over. Een pistool met een rood kruis erdoor. Ook die mogen dus niet naar binnen. Engelse vrouw schiet te hulp Het duurt even voor de beveiligers gerustgesteld zijn. Het statief moeten we achterlaten, maar dat lijkt ons dan weer niet zo’n goed idee. Maar de oplossing is al snel in zicht. Een Engelse mevrouw van de rechtbank schiet ons te hulp en vraagt waar we voor komen. De zaak Johan van Laarhoven. Op een formulier prijkt het nummer van zittingszaal 801. Daar in de hoek is de lift en laat de beveiligers maar aan mij over. Het is oké! Op blote voeten en geketend Om negen uur zou de zaak toch beginnen, vragen we heel specifiek nog een keer. Maar een half uur later dan gepland zien we dan eindelijk de hoofdverdachte. De Tilburger Johan van Laarhoven. Op blote voeten en met een arm vastgeketend aan zijn vrouw komt hij deze ochtend de rechtbank binnen geschuifeld. Het is weer voor het eerst in lange tijd dat hij zijn vrouw ziet. Afgeschermd van elkaar zitten ze beiden al een jaar vast in een Thaise cel. Alleen tijdens de zitting zien ze elkaar. Contrast met Nederlandse rechtbank gigantisch In het grote rechtbankgebouw in zittingszaal 801 is het ondertussen al best druk. Vier Thaise advocaten van Johan en zijn vrouw overleggen uitvoerig met twee Nederlandse advocaten onder wie Gerard Spong. Het is de start van een nieuwe week in het proces dat al maanden duurt en ook nog maanden zal duren. Van Laarhoven maakt een ontspannen indruk. Hij heeft deze rechtbank al vaker gezien. Toch is het contrast met de gang van zaken in een Nederlandse rechtbank gigantisch. Praten met hem is ook voor ons als aanwezige journalisten gewoon toegestaan, mits het allemaal maar zachtjes gebeurd. Ook in de rest van de zaal overlegt iedereen met elkaar. Een handboek, hoe werkt het in de Thaise rechtbank was echter geen overbodige luxe geweest zo beseffen we. Lastig te volgen Drie kwartier later dan gepland arriveren twee rechters. Ze nemen plaats op hun verhoogde plek. De dag begint! Op de vloer voor de rechters zitten tegenover elkaar de officier van justitie en de advocaten van Van Laarhoven. Ze mogen losbranden. Een Nederlandse ex-liaison officier moet worden gehoord. Hij was de tussenpersoon tussen de Nederlandse en de Thaise justitie. De vragen worden één voor één op hem afgevuurd. Een Nederlandse tolk moet alle zeilen bijzetten. Het lijkt wel een hevig debat dat ons doet denken aan een discussie in het Engelse Lagerhuis. Een microfoon moet in deze rechtbank nog worden uitgevonden, daardoor is het voor ons als pers, maar ook voor de andere aanwezigen, allemaal lastig te volgen. Wat opvalt is dat er door de rechters geen enkele aantekening wordt gemaakt. Bellen in de rechtszaal geen probleem Maar niet secuur handelen kun je deze rechters niet verwijten. Om de twee vragen wordt de zaak even stilgelegd en een memorecorder wordt boven tafel gehaald. Het is een apart tafereel. De antwoorden worden in het onverstaanbaar snelle Thais opgedreund en opgenomen. Telkens wordt het bandje even teruggespoeld om te checken of het er allemaal netjes opstaat. Het is niet het enige dat opvalt in een uiterst koele rechtbank. Een Thaise vrouw gehuld in een blauw jurkje zit schuin voor de rechters. Op een ouderwetse grote computer zit ze met oortjes in rustig te tikken. Een griffier? Het lijkt er wel op, maar de zaak geconcentreerd volgen, zit er voor haar niet in. Een zwarte ouderwetse telefoon gaat tijdens de zitting. En tot onze verbazing neemt de griffier nog op ook. Terwijl de officier van justitie rustig doorgaat met het stellen van zijn vragen, blijft de vrouw voor de ogen van de rechters bellen. Niemand lijkt zich erom te bekommeren. Het blijkt zelfs normaal, want gedurende de dag, herhaalt dit tafereel zich nog enkele malen. Rechter loopt weg En als we denken dat het echt niet gekker kan, gebeurt er weer iets vreemds. De officier van justitie vervolgt ongestoord zijn verhaal als de telefoon van de rechter gaat. Zonder dat iemand het in de gaten lijkt te hebben, loopt de rechter weg en komt een minuut of twintig later pas terug. Ze kan onmogelijk gevolgd hebben wat er is gezegd en inspreken op haar memorecorder zat er ook niet. Toch is niet alles geoorloofd in deze rechtbank. Zelf zitten we vanwege het slechte geluid op de eerste rij met houten bankjes. Een van de Engels sprekende Thaise advocaten loopt van achter haar bureau op ons af. En ook een bewaker komt onze kant op. Mogen we niet meeschrijven of is juist onze mobiele telefoon niet toegestaan? Uit de rechtbank gezet worden zou een doemscenario zijn, maar het loopt gelukkig allemaal met een sisser af. We hebben de Koning beledigd, door met de armen en benen over elkaar te zitten. Dit is absoluut niet toegestaan en een waarschuwing volgt. Hoofdschuddend Terug naar de zaak, waar de Nederlandse ‘liaison-officier’ vraag na vraag op zich afgevuurd krijgt. Waar wordt Johan van Laarhoven in Nederland van verdacht? En heeft de Nederlandse justitie ook al iets met de vergaarde Thaise informatie gedaan? Op elke vraag wordt er een antwoord gegeven. Af en toe hoofdschuddend kijkt Van Laarhoven er naar. De ambtenaar zelf verklaart dat hij eigenlijk niet zoveel details kent van de zaak en dat hij alleen maar doorgeefluik was. Na het horen van twee getuigen, zit na zes uur in de rechtbank deze dag erop. Van Laarhoven en zijn vrouw schuifelen weer naar buiten op weg naar de Thaise cel.